Kategorien artxiboak: Pingino3

Idazle eta enpresaria

Bazen behin idazle bat liburu bat idatzi nahi zuena. Oso-oso originala idatzi nahi zuen. Baina ez zitzaion ezta bat bururatzen. Orduan pentsatu zuen egunkari bat egitea. Baina egunkariaren izena ez zitzaion bururatzen. Bat-batean “Berripelegrinak” pentsatu zuen. Hasi zen lanean baina inork ez zuen erosi eta lokala, papera eta dena 20.000 euro galdu zituen eta ez zuen ezta 5 zentimo irabazi. Kalean eskatzea pentsatu zuen. Handik 10 egunera 10 zentimo irabazi zituen bakarrik eta bere poltsikotik eroritakoak ziren.

Gero margolaria izan nahi zuen, nola “Monalisa” kalkatu nahi zuen lapurtu egin behar zuen eta Parisera bidaia 600 euro ziren.

Hogei urte geroago 599 euro lortu zituen eta euro bat lortzeko hilabete bat behar izan zuen. Orduan Parisera joan zen. Han saiatu zen lapurtzen baina harrapatu egin zuten eta kartzelan sartu. Han 10 urte pasa zituen eta berriz saiatu zen baina ordurako “Monalisa” beste tokitan zegoen: Tokyo, New York eta Paris.

Behingoz zerbait ona pasa zitzaion. Bidaian marrazkiak egin eta diru pixka bat irabazi zuen. Diru horrekin bidaia pagatu zuen Paris-Madrilera. “Las Meninas” izeneko koadroa lapurtu nahi izan zuen. Baina ikusi zuenean Madrileko arkietktura, arkitekto izan nahi zuen.

Hasi zen planoak marrazten eta hasieran parke bat marrazten hasi zen eta originala atera zitzaion. Bera ‘flipetan’ zegoen. Egin zuen dena oso esageratua eta esan zuen 5 urterentzako zela eta orduan jendeak esan zion matematika ikasteko izatekotan 5 urte gutxienez beharko zituela.

Orduan hasi zen eta Eiffle dorrea zegoen tokian nahi zuen joan. Berriz joan zen Parisera eta udaletxean esan zion ezetz berak orduan joan zen suntsitzera Eiffel dorrea 50 gruarekin, Orduan udaletxeak mundu guztiari deitu zion eta berari….

*******************

OHARRA: Ipuin xelebrea. Ingelesezko ‘brain storming’en oinarritutako metodologian idatzia dagoela argudiatu daiteke, baina nire (Marmoka2) ustez ‘kamellua’ aldatu beharko luke Pingino3-k.

Estulako

Bazen behin Estulako izeneko neskatila bat eta denak burla egiten zioten bere izenagatik. Esaten zuten mutilen izena zela, baina berak ez zien kasurik egiten. Azkenean, hainbeste burlekin izena aldatu zuenean izena aldatzeko tokira joanda hangoak esan zion bere izena oso polita zela eta orduan aldatzea erabaki zuen. Azkenean aske izan zen.

Maitagarbiren botere galdua

Maitagarbi berde ekologikoa.

Maitagarbi berde ekologikoa.

Bazen behin Maitagarbi izeneko maitagarri bat. Maitagarbi guk ezagutzen ez dugun planeta batean bizi zen, “Betigarbi” planetan. Bere herria txikia zen, lasaia eta oso garbia. Zuhaitzez inguratuta zegoen eta bertan bizi ziren maitagarri guztiak asko saiatzen ziren garbia mantentzen eta landareak zaintzen.

 

Maitagarbi egunero ikastolara joaten zen. Han ikasi zuen beste planeta batzuk zeudela eta urte batean udako oporrak iristean beste planeta bat ezagutzea pentsatu zuen. Ikasle ona zen Maitagarbi, inoiz ez zuen piperrik egiten eta asko ikasi nahi zuen. Beste planeta batean agian gehiago ikasiko zuela uste zuen eta horregatik ere alde egitea erabaki zuen.

 

Goiz batean abiatu zen, hegan, beste planeta bat exploratzera. Grabitatearengatik asko kostatu zitzaion baina azkenean iritsi egin zen. Asko saiatu zen baina ez zuen planeta horren izena arkitu. Hori bai segituan konturatu zen planeta hori oso zikina zegoela: kaleak jendeak lurrera botatako gauzaz beteta zeuden; plastikoak toki guztietan; poteak lurreko bazter guztietan; janari ustela; paretetan jendeak idatzitako txorakeriaz beteta; ibaiak zaborrez beteta zeuden; haize kutsatua, etabar. Zikinkeri guzti hori ikusita Maitagarbi triste jarri zen eta garbitzea pentsatu zuen. Maitagarri guztiek bezala, Maitagarbik botereak zituen. Berak eraztun batean gortzen zuen bere boterea. Botere hau erabiliz erratz bat sortu zuen eta garbitzen hasi zen. Hor zegoen “tra la ri tra la ra” kantatzen eta garbitzen, geratu gabe.

 

Halako batean, parkea garbitzen ari zela erratza desagertu zitzaion. Eta orduan konturatu zen bere botereak galdu zituela. Triste eta atsekabetuta geratu zen. Nola berreskuratuko dut nire eraztuna? –pentsatu zuen Maitagarbik. Atzera egitea erabaki zuen, egindako bidea errepikatuz, baina ez zuen begiratu zakarrontzietan. Momentu horretan gazte bat patata poltsa bat zakarrontzira botatzera zihoala ikusi zuen bertan zerbait disdiratsua zegoela eta hartu egin zuen. Maitagarbi konturatu zen gazte hori bere eraztuna hartzen ari zela eta korrika joan zen bere eraztunaren bila.

 

Gaztearengana iritsi zen eta kaixo esan zion. Gaztea harrituta geratu zen ez zuelako inor ikusten inguruan. Maitagarbik lurretik esan zion: ni naiz, hemen nago. Orduan, gaztea konturatu zen hitzegiten zegoena maitagarri txiki bat zela. Maitagarbik eskatu zion sekretua gordetzeko. Gero bere eraztuna bueltatzeko eskatu zion, baina gazteak esan zion oso polita zela eta ez zuela bueltatu nahi, berarentzat gorde nahi zuela. Maitagarbik esan zion nahi bazuen bere boterearekin horrelako eraztun bat egingo ziola, berdin berdina. Baina baita ere esan zion eraztunak bakarrik balio zuela erratz handi bat sortzeko eta beste planetakideei garbitzen erakusteko. Gaztea ados zegoen.

 

Azkenean biak lagunak izan ziren, bere mundua garbia mantendu zuten eta horrela konturatu ziren hobeto bizi zirela.

Turistak bortizki

Gaur errotak ikustera joan gara eta pila bat turista ikusi ditugu. Ezkutuan sarreran argazkia atera digute. Kalendarioa egin dute eta hamar eurotan saldu nahi ziguten.

Eta badakizue zer? Aitatxo argazkiak ateratzen geratu da eta umea karroarekin batera erori da, baina nire anai handiak heldu egin du. Baina hau pasa baino lehenago egin digute txantaje. Badakizue zer txantaje? 4 ume gera eta nola bat txikia den 3 ume gera errotan sartzeko. Bakoitzak 2 eurotan. Baina bakarrik sartzen ez digute uzten eta aitatxori esan diote gurekin igo behar zuela 4 euro ordainduta. Aitatxok esan du ezetz, dirurarengatik eta ume txikiarekin ezin genuelako denok igo.

Saibira irteera

Saibi

Mendira joan nintzen orain dela pixka bat eta autoan aspertu eta gero, mendira iritsi gara hasi eta pixka bat geroago tontorrera iritsi gara eta lehenengo bazkaldu eta harrizko labanak egiten hasi gara eta orduan beheraka hasi gara eta fruitu lehorrak jan eta aita garajera joan eta ni re anai eta nire anai txikia ere eta besteak etxera joan ginen

Pingino3ren 2014ko uztailaren 11

GAUR ESNATU ETA GOSALDU DET ETA KIROLDEGIRA JOAN GARA TXARTELA EGIN ETA ETXERA JOAN GARA GERO ZUBITARAETARA ETA GERO DANTZARA  JOAN GARA BAINA EURI PILA BAT ETA GERO ETXERA JUN GARA.

(Oharra: kontuan izan Pingino3 idazten eta irakurtzen ikasten ari denez, ez zaiola erraza egiten elurretan makil batekin idaztea).